De verkeerde vraag over AI-hardware
Financiering, Services, Nieuws
Ergens deze zomer las ik een stuk over Apple en NVIDIA. De stelling van de auteur: Apple wordt de stille koning van AI omdat geheugen, niet rekenkracht, de nieuwe bottleneck is geworden, en omdat een groeiend deel van AI straks lokaal draait in plaats van gehuurd te worden uit een datacenter. NVIDIA zou daardoor een aflopende zaak zijn.
Zo zwart-wit ligt het niet. Training blijft in het datacenter, dat geeft de auteur zelf ook toe. Maar het stuk raakt, tegen de bedoeling van de schrijver in, iets veel groters aan dan de vraag wie er wint tussen twee chipbedrijven. Het legt een aanname bloot die veel organisaties nog dagelijks hanteren zonder het hardop uit te spreken: dat je een architectuur kiest, en daarop bouwt.
De aanname die niet langer stand houdt
Jarenlang was IT-infrastructuur een keuze met een houdbaarheid van enkele jaren. Cloud of on-premises, centraal of decentraal. Die keuze bepaalde het beleid voor de hele cyclus erna. Budgetten, contracten, teams, alles werd eromheen gebouwd.
Die aanname staat onder druk. Gartner concludeerde in de Market Guide for Hybrid Cloud Storage van juni 2026 dat het datacenter niet langer het centrum van de data is. Het cijfer erachter is lastig te negeren: waar nu zo'n 27 procent van alle bedrijfsdata buiten het datacenter of de cloud wordt gecreëerd en verwerkt, verwacht Gartner dat dit aandeel tegen 2029 boven de 50 procent uitkomt. Bijna een verdubbeling, in drie jaar tijd.
Tegelijkertijd laat IDC-onderzoek van februari 2026 zien dat 64 procent van de organisaties met een volwassen digitale infrastructuur hun omgeving inmiddels omschrijft als hybride, cloud en on-premises naast elkaar, per workload geoptimaliseerd. Zelden was dat een bewuste architectuurkeuze. Meestal was het gewoon de enige manier om de praktijk nog bij te benen.
Terwijl organisaties dus nog vergaderen over “cloud-first” versus “on-prem blijft de norm,” is de data zelf allang vertrokken. De vraag is niet meer waar je begint. De vraag is hoe vaak je van koers moet veranderen, en wie dat voor je bijhoudt.
Waarom bezit het risico is geworden
Er sneuvelt nog een aanname, en die raakt me persoonlijk meer omdat ik uit de commerciële hoek kom, niet uit IT-architectuur. Bezit voelt als zekerheid. Je koopt iets, het is van jou, niemand kan het je afnemen. Dat gevoel klopte toen hardware in decennia werd afgeschreven. Het klopt steeds minder nu de technologische relevantie van AI-hardware sneller verandert dan de gebruikelijke afschrijvingstermijn toelaat.
Een specialist in IT-leasing schreef het treffend in een vakpublicatie voor datacenters: een leasetermijn van drie tot vier jaar dwingt een vast beslismoment af, verlengen, overnemen of vervangen, en voorkomt zo de mentaliteit die leidt tot verouderde, onderbenutte systemen die niemand meer durft aan te raken. Zijn kernpunt: niemand kan vandaag voorspellen hoe het AI-landschap er over drie jaar uitziet, dus grote volumes snel verouderende infrastructuur in eigen bezit houden beperkt precies de wendbaarheid die je juist nodig hebt.
Bezit geeft het gevoel van grip. In een markt die elke paar weken verschuift, doet het eerder het tegenovergestelde. Het bevriest een beslissing op het moment dat de wereld eromheen blijft bewegen. Dat is ongemakkelijk voor wie gewend is bezit met controle gelijk te stellen, maar het is wel de realiteit waarin elke CFO en elke CIO nu moet plannen.
Dat raakt iets fundamenteels meer dan alleen de keuze voor specifieke hardware. Technologische wendbaarheid zonder financiële wendbaarheid is maar een halve strategie. Een organisatie die moeiteloos kan schakelen tussen architecturen, maar dat schakelen niet financieel kan opvangen, loopt alsnog vast, alleen dan op de balans in plaats van in het datacenter.

De vraag die overblijft
Als data het datacenter verlaat, als infrastructuur hybride is geworden zonder dat iemand er ooit voor koos, en als bezit van hardware eerder een risico dan een zekerheid is, dan verschuift de kernvraag voor elke IT- en businessorganisatie. Het gaat niet langer om edge versus cloud, of bezit versus lease. Het gaat om wie de wissel maakt tussen die werelden, telkens opnieuw, zonder dat een organisatie vastloopt in een keuze die morgen alweer achterhaald is.
Die verschuiving wordt tastbaar zodra AI-verwerking dichter bij de gebruiker komt te staan. Een werkplek met voldoende rekenkracht en geheugen om modellen lokaal te draaien, is niet langer een eindpunt dat je beheert, het wordt een knooppunt met dezelfde eisen aan capaciteit, beveiliging en levenscyclus als een server in het datacenter. Workplace management en infrastructure beginnen dan inhoudelijk op elkaar te lijken, niet omdat organisaties dat besluiten, maar omdat de technologie zelf geen onderscheid meer maakt tussen het apparaat op het bureau en de rekenkracht in het datacenter.
Bij Econocom Nederland zijn workplace management en infrastructure daarom ondergebracht in één business unit, gemanaged door één team. Niet omdat we deze verschuiving als eersten zagen aankomen, maar omdat we, zodra die logica duidelijk werd, niet twee aparte organisatieonderdelen wilden laten beslissen over wat feitelijk één vraagstuk is geworden. Wie dit gescheiden organiseert, bewaakt een grens die de technologie zelf allang heeft opgeheven.
Het is een keuze die aansluit bij de richting waarin infrastructuur, data en werkplek zich lijken te ontwikkelen, geen garantie dat het dé uitkomst wordt. De cijfers en analyses hierboven wijzen die kant op, meer kunnen ze op dit moment niet bewijzen.
En dat is precies de vraag die elke organisatie die met AI-infrastructuur worstelt, zichzelf zou moeten stellen: is jouw structuur nog gebouwd op een grens die de technologie zelf al heeft opgeheven?
Wil je hierover sparren met een van onze specialisten? Stuur mij dan een email (martijn.rijk@econocom.com) en ik zorg ervoor dat de juiste specialist contact met jou opneemt.
Bronnen:
Limited Edition Jonathan, “Apple Is the King of AI and Nobody Knows It”, Substack, juli 2026 (limitededitionjonathan.substack.com).
Gartner, 2026 Gartner® Market Guide for Hybrid Cloud Storage, juni 2026, geciteerd via Panzura (panzura.com/blog).
IDC-onderzoek, februari 2026, geciteerd via vConquer, “Hybrid AI Infrastructure: Enterprise Strategy Guide 2026” (vconquer.com).
Frank Sommers, “Desperate to Fund AI? Leasing May Be the Smartest Move IT Leaders Make in 2026”, Data Center POST, maart 2026 (datacenterpost.com).
Martijn is Marketing Director bij Econocom Nederland. Hij verbindt technologie, werkplek en business en vertaalt thema’s als workplace management, audiovisuele oplossingen, infrastructuur en financiering naar concrete waarde voor mensen en organisaties.